Αρχείο Νέων

Δεκτός ο υποβληθείς αυτοτελής ισχυρισμός εκ μέρους του συνηγόρου υπεράσπισης-μέλους της Ομάδας μας περί τελέσεως ανθρωποκτονίας σε βρασμό ψυχικής ορμής. Στην υπό κρίση περίπτωση απεδείχθη ότι ο δράστης βρίσκονταν σε βρασμό ψυχικής ορμής, τόσο κατά τη λήψη της απόφασης, όσο και κατά την εκτέλεση της ανθρωποκτονίας, με συνέπεια να συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της παραγράφου 2 του άρθρου 299 του ΠΚ για την επιεικέστερη μεταχείριση του δράστη, δηλαδή για την επιβολή πρόσκαιρης, αντί ισόβιας κάθειρξης καθώς πρόκειται για ελαφρότερη μορφή του εν λόγω εγκλήματος. Απεδείχθη ότι ο κατηγορούμενος βρίσκονταν σε βρασμό ψυχικής ορμής υπό την έννοια της ψυχοσυναισθηματικής κατάστασης ενυπάρχουσας σε αμφότερα τα στάδια της τέλεσης του αδικήματος, ήτοι τόσο κατά τη λήψη της αποφάσεως όσο και κατά την εκτέλεση της ανθρωποκτονίας, ορίζεται δε με τον τρόπο αυτό κάθε ψυχική υπερδιέγερση από την απότομη και αιφνίδια υπερένταση κάποιου συναισθήματος ή πάθους, όπως οργής, φόβου, μίσους κλπ, η οποία ψυχική υπερδιέγερση, χωρίς να φτάνει μέχρι την διατάραξη της συνειδήσεως ώστε να αποκλείεται εντελώς ή να μειώνεται η ικανότητα προς καταλογισμό (κατ΄αρθρα 34 και 36 παρ. 1 Π.Κ) ωστόσο αποκλείει τη σκέψη, δηλαδή τη δυνατότητα στάθμισης των αιτίων που ωθούν στην τέλεση της πράξης και συγκρατούν από αυτή, χωρίς όμως ως προελέχθη να φθάνει μέχρι τη διατάραξη της συνειδήσεως, αποκλείουσα ή μειώνουσα την ικανότητα του δράστη προς καταλογισμό. Υπό την έννοια αυτή ο βρασμός ψυχικής ορμής συνιστά ειδική περίπτωση διαταράξεως της συνειδήσεως η οποία μειώνει τον καταλογισμό στο έγκλημα της εκ προθέσεως ανθρωποκτονίας, η δε αναγνώρισή του στοιχειοθετεί προνομιούχο μορφή του βασικού εγκλήματος της ανθρωποκτονίας με πρόβλεψη μειωμένου πλαισίου ποινής.